RAJDY KONNE W PUSZCZY AUGUSTOWSKIEJ

W 2002 roku z inicjatywy nadleśniczego Pana Karola Chodkiewicza przy współpracy wielu innych osób został otwarty pierwszy na naszym terenie turystyczny szlak konny. Liczy on przeszło 200 km. i biegnie wzdłuż najciekawszych historycznie i przyrodniczo miejsc takich jak Park Biebrzański, Puszcza i Kanał Augustowski dociera aż do Wigierskiego Parku Narodowego. Ścieżki konne wiodą przez leśne strumienie i brzegami jezior, gdzie konie mogą odpocząć i ochłodzić swoje spracowane nogi. Noclegi zorganizowane są w stanicach prowadzonych przez nadleśnictwa oraz w gospodarstwach agroturystycznych. Wieczorami po całym dniu jazdy jeźdźcy kończą dzień przy ognisku dzieląc się przeżyciami z dnia oraz historiami nie tylko płynącymi z końskiego grzbietu. Rajdy konne organizowane przez Stadninę rozpoczynają się we wrześniu. Mogą to być rajdy 3 , 5-cio i 7-mio dniowe. Każdy uczestnik ma szansę zdobycia odznaki tzw. Kamienia Milowego Puszczy Augustowskiej w różnych kolorach w zależności od stopnia trudności trasy. Najtrudniejszym Rajdem jest 5-cio dniowy Rajd Zimowy organizowany w czasie między Świętami Bożego Narodzenia, a Nowym Rokiem.
Podstawowym warunkiem uzyskania odznaki jest przejechanie określonej odległości w określonym czasie na jednym koniu i co najważniejsze koń po powrocie musi być w pełni zdrowia i sił.
Na fotografii uczestnicy pierwszego inauguracyjnego Rajdu po Puszczy Augustowskiej Wrzesień 2002.

Szlak Konny Puszczy Augustowskiej stanowi ciąg dróg i ścieżek o łącznej długości 246 km, przeznaczonych do jazdy konnej wierzchem. Tam gdzie pozwalają na to warunki terenowe dopuszcza się również ruch pojazdów zaprzęgowych. Szczegółowo sposób korzystania ze szlaku określa jego regulamin. Główną przesłanką powstania szlaku było stworzenie warunku prawnego do poruszania się koni wierzchowych po terenach Lasów Państwowych Państwowych Biebrzańskiego oraz Wigierskiego Parku Narodowego, a w dalszej kolejności wybór tras stwarzających bezpieczne warunki dla ludzi i koni. Równocześnie zadbano biegnących to, aby tereny objęte szlakiem były atrakcyjne krajobrazowo, przyrodniczo a w wielu przypadkach również upamiętnione historycznie. Kilka leśniczówek oraz gospodarstw agroturystycznych przyjęło na siebie rolę stanic.

Biebrzański Park Narodowy udostępnił 13 km. tras biegnących przez łozowiska, łąki uprawne i dzikie, różnorodne siedliskowo rasy. Oferuje też dwie stanice w leśniczówkach: Grzędy, Łosiowy Kąt. Pierwszy 5 km odcinek rozpoczynający się przy leśniczówce Grzędy może być okresowo nieprzejezdny z powodu podtopienia.

Nadleśnictwo Białobrzegi wytyczyło 88 km tras w zróżnicowanych leśnych i łąkowych krajobrazach urozmaiconych kanałem Augustowskim, rzekami Nettą i Sajownicą oraz jeziorem Sajno, gdzie 400- tu metrowa przeprawa wodna pozostawia niezapomniane wrażenia na każdym wędrowcu. Większość odcinka białobrzeskiego stanowią dukty leśne na niczym nie ulepszonych piaszczystych podłożach pozwalających na cwał. Niektórych przeszkód naturalnych nie usuwa się aby zwiększyć atrakcyjność tras.

Na teren Nadleśnictwa Augustów można wjechać w osadzie leśnej Balinka gdzie stanicami są dwie leśniczówki. W połowie 23 km. odcinka biegnącego min. Przez Rezerwat Stara Ruda oraz wzdłuż jez. Studzieniczne i kan. Augustowskiego znajduje się serce Puszczy - sanktuarium maryjne na wyspie we wsi Studzieniczna. Na granicy z Nadleśnictwem Płaska znajduje się kolejna stanica w leśniczówce, we wsi Czarny Bród.

Nadleśnictwo Płaska zaoferowało niemal 60 km tras ze wszystkimi najważniejszymi atrakcjami terenu: ciągiem jezior na trasie kanału Augustowskiego Augustowskiego licznymi śluzami, w tym dwukomorową Paniewo, malowniczą Perkun i zrujnowaną stanowiącą granicę państwa Kurzyniec, rzeki Czarną Hańczę i Szlamicę, liczne bindugi i miejsca widokowe. Zbiorniki wodne są tłem szlaku na każdym jego odcinku. Wiele z nich pozwala na pojenie i pławienie koni, a zjazdy po skarpach, bindug zapierają dech w piersiach. Stanica w leśniczówce pod wsią Gruszki w miejscu zapętlenia szlaku daje doskonałe warunki do wypoczynku zagończykom i wierzchowcom.

Mostem na kan. Augustowskim we wsi Sucha Rzeczka szlak wchodzi do Nadleśnictwa Szczebra. Tu szczególnie można odczuć puszczańską głuszę, gdzie pośród imponujących starodrzewów przez cały dzień jazdy możemy nie spotkać człowieka. Krajobraz urozmaicają jeziora Serwy, Tobołowi, Blizno i Busznica oraz rzeka Blizna. O historycznych zaszłościach przypomina min. Uroczysko Powstańce. Stanicą całoroczną jest gospodarstwo agroturystyczne przy osadzie Podnowinka a poza okresem zimowym baza ZHP nad Serwami koło Suchej Rzeczki.

Nadleśnictwo Suwałki doprowadza szlak do granic Parku Wigierskiego biegnącym po ozie historycznym Augustowskim Gościńcem przez Uroczysko Zielona Karczma. Szeroki dukt pozwala na długie bezpieczne galopy.

Wigierski Park Narodowy prócz niezapomnianych krajobrazów oferuje dwie stanice przy leśniczówkach Gawarcu i Lipniaku. W najbliższym czasie zarząd Parku planuje przedłużenie szlaku i utworzenie kolejnych stanic tak, aby akwen wigierski można było objechać dookoła. Pętla taka będzie miała ok. 70 km długości.

Nie ma złej pogody ani nieodpowiedniej pory roku na uprawianie jeździectwa a Puszcza Augustowska w okresie jesienno -zimowym potężnieje urokiem ogromnego pustkowia, jakiego nie można już dziś doświadczyć w większości krajów europejskich. A już szczególnie zimą, z otwartą księgą zwierzęcych tropów wypisanych na śniegu, uświadamia wędrowcom bliskość obcowania z wilkiem, rysiem, kuną, łosiem, jeleniem i dzikiem, tu pospolitymi, choć unikającymi kontaktu z człowiekiem.

Rajd konny - wrzesień 2008 po Puszczy Augustowskiej wzdłuż Kanału Augustowskiego